Edward Elgar (1857-1934) 

Edward Elgar was de grote man van het Engelse muziekleven rond 1900. Elgar wordt omschreven als een superromanticus, behorende tot de Laat Romantiek. Zijn stijl heeft hij ontleend aan Johannes Brahms en Richard Wagner.  

Elgar scoorde wereldhits met Land of hope and glory en de verzameling marsen Pomp and Circumstance. Voor de klassieke muziek is hij vooral bekend van de Enigma variaties en het prachtige Celloconcert. 

Chanson de Nuit en Chanson de Matin zijn oorspronkelijk geschreven voor viool en piano, maar ook bewerkt voor klein orkest.  

Toen hij zijn Chanson de Nuit en Chanson de Matin uit 1888 voor een habbekrats verkocht aan een muziekuitgever, hoopte hij dat het geld zou toestromen als de werken eenmaal gepubliceerd zouden worden. Hij kwam echter bedrogen uit, niet de componist maar de muziekuitgever verdiende aan deze twee uiterst melodieuze en charmante muziekstukjes, die meestal samen als een compleet stuk uitgevoerd worden. 

Alexander Konstantinowitsj Glazunov (1865-1936)  

Glazunov was de zoon van muzikale ouders. Hij hield zich al op vroege leeftijd bezig met pianospelen en compositie. Nikolai Rimski Korsakov gaf hem korte tijd les in harmonieleer, contrapunt en vormleer.

 

Glazunov was naast Rimski Korsakov de belangrijkste en invloedrijkste componist van zijn tijd. Hij was een vertegenwoordiger van de na-romantische school en liet zich sterk beïnvloeden door Brahms en Wagner. Hij combineerde het nationale karakter van de Russische muziek met de laatromantische westerse techniek. Hij bemiddelde tussen het 'machtige hoopje' van vijf en zijn eigen leerlingen, waaronder Sjostakovitsj. 

 

Glazunov ontwikkelde zich tot een ongewoon veelzijdig musicus en componist. Hij was bijzonder geïnteresseerd in de specifieke kenmerken van de instrumenten waarvoor hij componeerde en leerde ze ook zelf bespelen. Hij speelde piano, violoncello, hoorn, klarinet, trombone en slagwerk.

Onder de indruk van zijn talent stelde de Russische mecenas en muziekuitgever Mitrofan Beljajev Glazunov voor aan zijn muzikale vriendenkring.  

 

De “Beljajev-groep” kwam rond 1880 regelmatig bijeen in St. Petersburg. Glazoenov voelde zich meteen thuis in deze groep, waar ook Rimski-Korskakov, Borodin en Skjrabin toe behoorden. De musici traden hiermee in de voetsporen van de beroemde “Vijf”, de groep Russische componisten van de negentiende eeuw waarin ook Rimski-Korsakov en Borodin actief waren geweest. De groep was patriottisch, maar ook progressief en revolutionair. Beljajev steunde Glazunov financieel en nam hem mee op reis door West-Europa, waaronder Spanje. De Spaanse muziek heeft hem geïnspireerd tot het schrijven van Sérénade Espagnole.  De Melodie die eraan voorafgaat is een lang en meeslepend lied voor cello en orkest, gecomponeerd in 1887. In 1899 werd Glazunov leraar theorie en instrumentatie aan het conservatorium van St. Petersburg en was vanaf 1905 tot 1912 directeur. De reorganisatie van het conservatorium en de Russische Revolutie bemoeilijkten hem het werk zeer en hij verliet in 1928 Rusland. Na de Russische revolutie heeft Glazunov niet veel meer gecomponeerd. Glazunov was de laatste componist van de Russische nationalisten.

Franz Peter Schubert (1797-1828)

Schubert was de enige van de grote Weense meesters die in Wenen is geboren en getogen. Hoewel Franz geen wonderkind was, was duidelijk genoeg dat hij een muzikaal talent had. Hij studeerde viool, piano en orgel, maar kreeg ook zangles en moest zich in de harmonieleer verdiepen.  

Op zijn twaalfde werd hij als koorknaap toegelaten tot het centrale keizerlijk college waar hij de grote koorwerken leerde kennen en in het studentenorkest speelde. Zijn muzikale scholing werd voortgezet door Salieri. In deze periode begon Schubert serieus zelf te componeren. In de volgende jaren nam zijn muziekproductie drastisch toe en die productiviteit bleef tot het eind van zijn leven. Gedurende de 31 jaar van zijn leven heeft hij meer dan 960 werken geschreven!   

Die Unvollendete, bestaat uit twee delen: Allegro en Andante. Er bestaan diverse meningen over het al dan niet af zijn van deze symfonie. De een zegt : deze symfonie is af, Schubert heeft tijdens de korte arbeid aan het scherzo gevoeld dat de twee delen een afgesloten geheel vormden en zich daarom niet aan de 4-delige vorm van een symfonie gestoord. Anderen zeggen dat hij was afgeleid en ook vaak ongestructureerd werkte. 

Schubert had een goed gevoel voor harmonische originaliteit en een goed gevoel voor orkestrale klankkleuren. Wat betreft haar muzikale expressie kan de Unvollendete de 1e werkelijke romantische symfonie genoemd worden.

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) 

Geboren in Salzburg, was een wonderkind.  Hij was componist, pianist, violist en dirigent. Hij blonk uit in elke muziekvorm uit zijn tijd, met name in opera, de symfonie, het pianoconcert en kamermuziek. De muziek die hij als volwassene componeerde, kenmerkt zich door haar melodische schoonheid, formele perfectie en rijkdom van harmonie en textuur. Mozarts werk wordt gerekend tot de muziek van de klassieke periode. Met Joseph Haydn en Ludwig van Beethoven vormt hij, muziekhistorisch gezien, de Eerste Weense School.

In juli 1791 kreeg Mozart de opdracht een opera te schrijven ter gelegenheid van de kroning van keizer Leopold II tot koning van Bohemen. Mozart voltooide de opera pas de dag voor de opvoering, 6 september 1791.

De opera La Clemenza de Tito is een opera seria, het tegenovergestelde van de komische opera, de opera buffa. Het had vaak een tragisch verloop.

Het verhaal speelt zich af in het jaar 79 in Rome en is gebaseerd op echt bestaande personen. Vitellia, dochter van keizer Vitellius, hoopt de troon te bereiken door keizer Titus te verleiden. Titus heeft echter een oogje op Berenice, prinses van Judea en de beste vriend van Titus, Sextus, heeft daarentegen gevoelens voor Vitellia. Zij misbruikt zijn gevoelens en vraagt hem een opstand te leiden tegen zijn vriend. Titus raakt dodelijk gewond. Sextus krijgt de doodstraf. Op zijn doodsbed herinnert Titus zich hun vriendschap en verleent gratie aan Sextus en Vitella.  

Onze solist; op de cello: Guido Boogaard

Guido is een gepassioneerde, ervaren en ontspannen cellist met een voorliefde voor improviseren, barok en natuurlijk romantiek. Hij maakt graag muziek die echt emotioneel aankomt zoals van Bach, Rachmaninoff, Fauré, Glazunov of eigen hersenspinsels. Al meer dan 22 jaar maakt Guido muziek rond Woerden, Montfoort, Utrecht en Amsterdam. Nu soleert Guido voor de 4e keer met het Groene Hart orkest. Guido maakt deel uit van het Rafaé Trio (pianotrio) en het Boogaard Duo, en hij verzorgt regelmatig cellomuziek bij impro-theatervoorstellingen met zijn vrouw Jenny Hasenack.

We hopen dat jullie allen van de partij kunnen zijn bij dit prachtige concert!

Waar: Opstandingskerk, Wilhelminaweg 8 in Woerden.

Wanneer: Zaterdag 10 mei 2025 om 20.00 uur.